Bu kitabdan sitatlar: «Möcüzə uşaq», Roy Yakobsen

Babamın qəbri üstə biz çoxdan getməmişdik. Hərdən gedib qəbrinə baxıb-eləyən yalnız Oskar dayım idi. Mən oraya dörd il qabaq, şaxtalı bir gündə getmişdim. Milad Bayramı ərəfəsində. Şam yandırdıq, başqaları kimi əklil qoyduq. Onda mən soruşmuşdum ki, babam indi cənnətdədirmi. Oskar dayım şaxtalı nəfəsi ilə belə demişdi:
– Yox, o, cəhənnəmdədir.
Dağıdanlarla tikənlər heç vaxt eyni adamlar olmur
şəkilləri elə baxmaq üçün çəkmişik. Biz istədiyimiz şəkli seçir, götürüb baxırıq, sakitcə, xatirələrə dalırıq, yaddaşımızla danışırıq. Biz, axı bu şəkillərdə əks olunmuş həmin adamlarıq və onlar kimi də adi və normal adamlarıq.
O bir tale idi, həm gözəllik, həm də bir fəlakət idi.
Anam yenidən əllərilə üzünü örtdü, elə bədbəxt idi ki! Zavallı sanki bütün əzabını bu yolla ifadə edirdi. Aman, Allah, böyüklər necə dərd çəkirmiş! Amma qətiyyətin yoxdursa nə mənası var?
Bu kitabın Azərbaycan dilinə tərcümə və yayım hüquqları
ROY YAKOBSEN
MÖCÜZƏ UŞAQ

Bakı, Qanun Nəşriyyatı, 2015

İngilis dilindən tərcümə: Firidun Ağazadə

Redaktor: Əziz Rzazadə

Korrektor: Ceyran Abbasova

Qanun Nəşriyyatı

Bakı, AZ 1102, Tbilisi pros., 76

Tel: (+994 12) 431-16-62; 431-38-18

Mobil: (+994 55) 212 42 37

e-mail: info@qanun.az

www.qanun.az

www.fb.com/Qanunpublishing

www.instagram.com/ Qanunpublishing
Anar
Anarsitat gətirir7 ay öncə
Qəribədir, böyüklər sənə ağ yalan deyir, sonra da biləndə ki, sən bu yalanı başa düşürsən, başlayırlar səndən inciməyə, küsməyə.
sözlər var, elə realdır ki, elə bil əlinlə onlara toxuna bilərsən, məsələn, “beton”, “işlənmiş qaz”, “palma süpürgəsi”, “benzin”, “dəri”, “ayaqqabı dərisi”...
Qoxular haqda bir düşünün, hər ailənin öz qoxusu var, başqalarından seçilən qoxu, fərqli üzləri və səsləri, evlərinin biri-birindən fərqlənən xoru, qollarını çırmalayıb yeməyə əyləşəndə, mübahisə edəndə, qəhqəhə çəkib güləndə, qışqıranda, yaxud ağızlarını yumub, sakitcə otuz iki səmtə saqqız çeynəyəndə onlara bir baxın, əyin-başlarına və hərəkətlərinə bir fikir verin. Bircə “Yaquar”ı bütün bunlarla ne
Amma saçımız əvvəlki deyildi, indi biz çiynimizə çatan saç saxlayırdıq, nimdaş hərbi pencək geyinirdik, kodla, şifrə ilə danışır, inqilaba hazırlaşırdıq. Bütün ölkədə olduğu kimi, indi bizim də təminatımız nisbətən yaxşı idi.
. Özü də lap ciddi şəkildə əlavə etdi ki, Linda bir mələk idi, onu bizə Allah göndərmişdi. Göndərmişdi ki, onun həyatını biz yoluna qoyaq, onu bizə müvəqqəti vermişdi, ona görə də, onunla birlikdə yaşadığımız vaxtlara şükür etməliyik.

Mən onun üzünə baxdım, başa düşdüm ki, bu hər nədirsə mən bunu heç vaxt bağışlaya bilməyəcəyəm.
əsl həyat indi başlanır. İndi hər şey öz yolu ilə gedəcək, necə lazımdır, elə. Bizim ailəmizdə də. Qışda da, yazda da belə davam edəcək.
Mənə elə gəlirdi ki, böyümüşəm, amma əslində uşaq idim, həmişə də uşaq olmuşdum, bir fərq vardı ki, indi bu, dəhşətli yuxuya bənzəyirdi.
Kar adam var ki, pillələri qalxa-qalxa fit çalır.
Nə uşaq, nə də başqa heç kim olmaq istəmirdim.
Demək, belə, bu dünyada güvənə bildiyin bircə adam varsa, o da Marlendir. Marlen daşdır, qayadır. Kaş anam da belə olaydı. Marlen qasırğaya düşən yavru bir göyərçin deyil ki, hər an vəhşi dalğalar onu kamına çəkə bilsin. O bütün günü üstündə gəzdiyin torpaq kimi möhkəmdir. Səni heç vaxt darda qoymaz. Əhvalını həmişə yaxşı saxlamağa çalışır, qorxu nə olduğunu bilmir. Gərək belə anamız olaydı!
Biz – orada əyləşənlər, nə parlament yadımıza düşürdü, nə də hökumət. Nə qədər istədik, o qədər sosiska yedik. Qanunsuz-zadsız.
Ölüm və əbədiyyət üfüqlərində yox olmazdan qabaq lap noxud boyda görünən balaca səfehlər kimi...
bu hiss bizə tanış idi – daim örtülü, kiminsə istədiyi kimi yaşamaq, kiminsə himayəsi altında olmaq.
fb2epub
Faylları buraya köçürün, bir dəfəyə 5-ə qədər fayl