Birdən qocaya elə gəldi ki, ölüb. Əllərini bir­birinə yapışdırıb ovcunu ovcuna sürtdü. Yox, öl­mə­mişdi, əlləri tərpəndikcə, açılıb­yumulduqca ağrıyırdı, bu da həyat nişanəsiydi, ağrı vardısa, demək, hələ həyat da vardı. Qayığın arxasına söykədiyi kürəyinin, çiyinlərinin sızıltısı da hələ ölmədiyini deyirdi
Qoca və dəniz, Ernest Hemiquey
Ernest Hemiquey
Qoca və dəniz
Şərh bildirmək üçün daxil olun və ya qeydiyyatdan keçin
fb2epub
Faylları buraya köçürün, bir dəfəyə 5-ə qədər fayl