nl
Mel Wallis De Vries

Fout

Notify me when the book’s added
To read this book, upload an EPUB or FB2 file to Bookmate. How do I upload a book?
  • J.H.Kaemmererhas quoted5 years ago
    mijn scooter stevig op zijn standaard staan. Ik ging voor Sophia zitten en gebruikte mijn wollen sjaal om haar stevig aan mijn middel vast te binden. Sophia bewoog niet. Haar hoofd hing op mijn schouder en haar ogen waren gesloten. Het leek net of ze sliep. Of stomdronken was. Hopelijk zouden eventuele voorbijgangers dat ook denken.
    In de verte hoorde ik stemmen naderen. Het was tijd om ervandoor te gaan. Ik startte mijn scooter en reed weg, het parkje uit, richting het noordwesten. We hadden nog een flinke rit voor de boeg. Ik wilde naar ’t Twiske, een recreatiegebied net buiten de ring van Amsterdam. In de winter komt daar echt geen hond. Ik dwong mezelf me op
  • J.H.Kaemmererhas quoted5 years ago
    ig op zijn standaard staan. Ik ging voor Sophia zitten en gebruikte mijn wollen sjaal om haar stevig aan mijn middel vast te binden. Sophia bewoog niet. Haar hoofd hing op mijn schouder en haar ogen waren gesloten. Het leek net of ze sliep. Of stomdronken was. Hopelijk zouden eventuele voorbijgangers dat ook denken.
    In de verte hoorde ik stemmen naderen. Het was tijd om ervandoor te gaan. Ik startte mijn scooter en reed weg, het parkje uit, richting het noordwesten. We hadden nog een flinke rit voor de boeg. Ik wilde naar ’t Twiske, een recreatiegebied net buiten de ring van Amsterdam. In de winter komt daar echt geen hond. Ik dwong mezelf me op
  • J.H.Kaemmererhas quoted5 years ago
    Haar hoofd hing op mijn schouder en haar ogen waren gesloten.
  • J.H.Kaemmererhas quoted5 years ago
    Sophia zitten en gebruikte mijn wollen sjaal om haar stevig aan mijn middel vast te binden. Sophia bewoog niet. Haar hoofd hing op mijn schouder en haar ogen waren gesloten. Het leek net of ze sliep. Of stomdronken was. Hopelijk zouden eventuele voorbijgangers dat ook denken.
    In de verte hoorde ik stemmen naderen. Het was tijd om ervandoor te gaan. Ik startte mijn scooter en reed weg, het parkje uit, richting het noordwesten. We hadden nog een flinke rit voor de boeg. Ik wilde naar ’t Twiske, een recreatiegebied net buiten de ring van Amsterdam. In de winter komt daar echt geen hond. Ik dwong mezelf me op mijn taak te concentreren. Rustig rijden, goed richting aangeven, stoppen voor rood. Ge lukkig was er bijna geen verkeer. Af en toe wierp ik een blik over mijn schouder op Sophia. Ze mocht niet bij bewustzijn komen, anders had ik een groot probleem. Maar ik had haar flink toegetakeld en haar ogen bleven gesloten.
    Het lukte me om onopgemerkt ’t Twiske te bereiken
fb2epub
Drag & drop your files (not more than 5 at once)