Bu kitabdan sitatlar: «Xəyanət», Elxan Elatlı

Doğrudanmı, bu gün dünyada özünə ha­mıdan əziz, hamıdan doğma bildiyin, bir yas­tığa baş qoyduğun adam, sən öləndən on gün sonra səni unuda bilər?!
Ata! Ana! Mən sizi çox sevirəm! İnanın ki, istə­məz­dim sizə dərd verəm. Ancaq belə də yaşaya bil­­­mərəm. Bağışlayın məni. Mənim üçün dərd çək­məyin. Özünüzü üzməyin! Əlvida! Sizin bədbəxt qızınız Venera”.
Öz işinə nə qədər bağlı olsa da, bu, övladı arxa plana keçirməyə haqq vermirdi.
«Mən xəfiyyə­yəm! Mənim işim həmişə kimisə güdməkdir. Ancaq kimi? Əlbəttə, cinayətkarları, oğruları, qatilləri, bir sözlə, pis adamları! Onların nəzərində isə, sözsüz ki, pis adam mənəm!».
* * *
– Bir yaxşı musiqi qoy! – dedi. – Musiqidən başqa təmiz bir şey qalmayıb bu dünyada.
Doktor son günlər düşünürdü ki, həkimlik işi günün hamısını əlindən alır, doğma qızı ilə məşğul olmağa isə vaxtı qalmır. O öz qızını bütün atalar kimi, bəlkə də bir az artıq sevirdi. Ancaq onun oxu­­mağından, universitetdə özünü necə aparmağından, ümumiyyətlə, arzularından, istəklərindən, problemlərindən xəbəri olmurdu. Düzdür, vaxtlı-vaxtında pul verirdi, amma bununla işi bitmiş hesab etmək olmazdı axı?!
Qara rəngli bir «Mersedes» ağır-ağır həyətə daxil oldu. Arxa oturacaqda əyləşmiş sadə görkəmli, qara saçları səliqə ilə yana daranmış, qırx yaşlarında bir kişi qapını açıb maşından düşdü. Əyninə boz rəngli yüngül kostyum geymiş bu adam istefada olan polis polkovniki, cinayət-axtarış eksperti Qanbay Qasımlı idi.
– Xəyanət! Ruslan tapançasını onun gicgahına dirəyəndə, bu onun dediyi son söz olub. Baxışından oxudum!
– Bu işdə təkcə Ruslan deyil xəyanətkar. Elə Mə­lik­xanlının özünü götürək. Ona o boyda iş tapşırmışdılar. İmkan yaratmışdılar ki, xalqına, dövlətinə xeyir versin. Ancaq o, iş görmək əvəzinə görün nə qədər obyektlər açdırıb özü üçün. Bu, dövlətə, xalqa xəyanət deyilmi? Arvadı və oğlu da ona xəyanət et­dilər. Elnur həm arvadına, həm Veneraya, Əlikram arvadına, uşaqlarına, Əlibəyli, Binyətov yenə də döv­lətə, xalqa, Atayev həkimlik adına xəyanət edib­lər. Bu işə başlayandan xəyanətlər içində qalmışam mən
Bu, dövlətə, xalqa xəyanət deyilmi? Arvadı və oğlu da ona xəyanət et­dilər. Elnur həm arvadına, həm Veneraya, Əlikram arvadına, uşaqlarına, Əlibəyli, Binyətov yenə də döv­lətə, xalqa, Atayev həkimlik adına xəyanət edib­lər. Bu işə başlayandan xəyanətlər içində qalmışam mən!
Qasımlı yenə başını yellədi:
– Bir tərəfdən təmizə çıxartdımsa da, bir tərəfdən onun başqa işləri ortaya çıxdı. Ümumiyyətlə, bu iş məni həm iyrəndirdi, həm də çox yordu. Heç sinəmə dəyən gülləni nəzərə almıram. Bu işdə hara baxırdımsa, xəyanət görürdüm.
– Cənab polkovnik, xahiş edirəm ki, siz bizə ölüm hadisəsinin təfərrüatından danışın! Niyazi Məlik­xanlı necə öldürülüb
XXXVII Fəsil

Unutma ki, dünya fani…
kursda. Qızı Venera isə Bakıda, universitetlərin birində ikinci kursu bitirirdi.
Doktor səhərdən axşama kimi xəstəxanada olurdu. Onu bəzən başqa tibb müəssisələrinə də xəstələrə baxmağa dəvət edirdilər. Günün necə
Abbasova
Qanun Nəşriyyatı
Bakı, Azərbaycan, AZ1102, Tbilisi pros., 76
Тел.: (+994 12) 431-16-62; 431-38-18
Mobil: (+994 55) 212 42 37
e-mail: info@qanun.az
www.qanun.az
www.fb.com/Qanunpublishing
www.instagram.com/Qanunpublishing
Ancaq təkcə pis olduğun adamlardan pislik gözləməlisən? Xəyanətkar, nankor adamlar azdır bu dünyada?
– Məsələ belədir, polkovnik!
İntihar
Doktor Əlisəttar Muradzadə xəstəni yola salıb saatına baxdı. Altıya 10 dəqiqə işləyirdi.
– Gözləyən çoxdur? – deyə tibb bacısından soruşdu.
– Xeyr, iki nəfər qalıb, – arıq, qarayanız qız cavab verdi.
– Buraxın gəlsinlər, vaxtım azdır.
Saat yeddidə Dram Teatrında Hüseyn Cavidin “İblis” tamaşası oynanılacaqdı. Doktor qərara gəl­miş­di ki, bu gün arvadı ilə qızını özü ilə götürüb teatra getsin.
Muradzadənin iki övladı var idi. Oğlu Arif Rusi­yada həkimlik oxuyurdu. Dördüncü kursda. Qızı Venera isə Bakıda, universitetlərin birində ikinci kursu bitirirdi.
Doktor səhərdən axşama kimi xəstəxanada olurdu. Onu bəzən
Sabir Oo
Sabir Oositat gətirirkeçən il
Muradzadə onu xəstəxanaya qoymağı məsləhət görməmişdi. Müalicə evdə, anasının nəzarəti altında gedirdi. Mu­radzadə isə gündə bir dəfə Aydana baş çəkir və bu zaman lazım olan dərmanları da özü ilə gətirirdi…
Doktor fikirdən ayrılaraq, dəstəyi götürdü və hə­yat yoldaşına zəng vurdu.
– Çıxırsan?
– Hə, gəl, işimi qurtarmışam. – Nelya xanım bildirdi. – Düşüb aşağıda gözləyirəm.
– Gəlirəm!
Muradzadə xalatını soyunub asılqandan asdı. Tibb bacısını da evə buraxıb həyətə çıxdı. Xəstəxananın qarşısında saxladığı gümüşü rəngli “Qaz-31”-ə oturub onu Nelya xanımın işlədiyi, o qədər də uzaqda olmayan poliklinikaya sürdü. Çatan kimi arvadını götürüb evə yola düşdü.
– Venera yaman sevinəcək! – arxa oturacaqda əyləşmiş Nelya xanım dilləndi. – Yazıq uşaq bir ildən çoxdu bizimlə bir yana çıxmır.
– Bizimlə demə! – Əri düzəliş verdi. – Ümumiyyətlə, heç yana çıxmır. Evdən məktəbə, məktəbdən evə! Belə olmaz! Bizim üzümüzü də ki, nə görürsə, axşamlar görür. Gərək bundan sonra onunla daha çox məşğul olaq. Bir də görəcəyik, məktəbi qurtardı, sonra da çıxıb gedəcək ərə.
– Getsin də. – Nelya xanım güldü. – Məgər onda görə bilmə­yəcəyik onu?
– Evimizdə olanda nə görürük ki, yad evdə olanda nə görək?!
Nelya xanım fikirli halda başını buladı. Əslində o, əri ilə razı idi. Qızı ilə birgə keçirdikləri günlər nə vaxtsa bitəcəkdi və Venera hansısa bir evin gəlini olacaqdı. Ariflə onun körpəlik illərini gözünün qabağına gətirdi.
– Vaxt, doğrudan da, necə sürətlə keçir, ay Əli­səttar?! Veneranı doğum evindən
Mahirdən səs çıxmadı. O, uşaqlıqdan bu yaşına kimi heç kimdən, heç nədən qorxmamışdı. Onda ki ola bircə sözdən! Ancaq indi, Qasımlının ağzından çıxan bu bir kəlmə sözdən bədəninə üşütmə gəlmişdi. Sanki qorxunun nə olduğunu ilk dəfə duymuşdu cəsarətli polis kapitanı!
fb2epub
Faylları buraya köçürün, bir dəfəyə 5-ə qədər fayl