Bu kitabdan sitatlar: «Bir dəli ayrılıq kimi», Rüstəm Behrudi

Ən böyük azadlığım

Sənin əsirin olmaq.
Dörd fəsildə tərk eyləməz
Yağış, külək, bulud məni.
Sən, ey ruhum, sən bircə yol
Mənim kədər qardaşım ol.
Mən içdiyim andlardan yuxarıdayam,

sən məndən. Ona görə də mənim andlarıma inanma!
Ey ruhum! Göy üzü tək

elə yalnız, tənhasan,

Səndə qərib göylərin

tilsimi, sirri yatır.

Duymusanmı Tanrıdan

bilirsənmi görən sən?
QAÇMAQ İSTƏDİYİM HİSS

Bu da gözlədiyim, qorxduğum cəza

Özüm öz içimdə batdım günaha:

– Məni mən eyləyən heyrətim öldü,

Hər şeyə, hər şeyə alışdım daha
Qorxuram ruhuma qoşulub gedəm.
Ruhengiz
Ruhengizsitat gətirirkeçən il
Sevgi ölüm kimidi –
Ancaq ilk bahar kimi
gəlir həmişə
Əvvəl təpədən-dırnağa
çiçəkləyirsən,
Xəzəl kimi tökülürsən
sonradan.
Tənha bir ağaca çevrilirsən
ağacların içində;
Sevgi yanlış bir dindi,

Çünki allahı yoxdu.
Adamlar ruhunu gizlədir nədən

Əliynən, gözüynən danışır, Allah.

İlahi, ruhuna barmaqlarımla

Toxuna bildiyim varmı dünyada?
Sən göydən gəlmisən, göy adamısan

Qədrini nə bilər yer adamları?!

Heç bir kəs, heç kəsin deyil dünyada,

Titrəməz ruhuna bilirəm yadam.
Mən sözlərimi ona görə yazmadım ki, onların arxasında dayanım. Yazdım ki, kölgəsi sənin və sənə oxşayanların üstünə düşsün.
Mən səni öldürdüm, yaşıyım deyə.
Nə vaxt qurtaracam “mən”, “sən” deməkdən,

Sən “mən” olmasan da, mən “sən”əm elə.
Mən Tanrı dağından qopub gəlmişəm

Mən Tövbə Adamı deyiləm axı!

Tövbədən uzağam! Açılmaz heç vaxt,

Mənim təkliyimdə gizlənən bu sirr.
Hər şey yaşama xidmət eləyir. Ölümün özü belə.
Gizləyə bilərmi yosunlar məni,

Məni tanıyarmı balıqlar görən?!

Səninlə sən boyda ucalıqdayam,

Yaşaya bilsəydim ucalıq ilə...
Görəcəksən – nə qədər gözəldi

Sükut pozulmadan

sükutu sözə daşımaq.
Sözə çevrildimi dərd, bitdi daha; Dərd yü­­künün ağırlığından dərd ölər, söz dirilər.
Ruhu göy üzünə oxşayanları

Ölümüm, qəbrim tək sevdim, İlahi!
Göydən gələn nə varsa,

Tanrım, mənə tanışdı.

Niyə yaddı ruhuma

göndərdiyin dörd kitab?

Tanrım, sənin qapını

mənə bir mələk açdı.

Məndən hesab istəsən:

– ona verdiyim əzab

Ey Tanrım, poz yazdığın

yazını bircə kərə.

Bəndəlikdən çıxarıb

özgə tale yaz, Allah!

Dərvişlik istəmirəm,

dərvişə xirqə gərək,

Çılpaq ruhum əbaya,

xirqəyə sığmaz Allah!

Ağac ildə bir kərə,

mən hər gün puçur-puçur

Dərd açıb, düzdüm onu

tənhaların baxtına.

Öldür, kimə üz tutsam,

nəyə sığınsam, uçur,

Ucalt məni ömürlük

divanələr taxtına.

Divanəlik taxtına

ucalt məni ömürlük.

Qoy sürünsün tənhalıq

ayağında taxtımın.

Qopsun mənim ruhumdan

din adlı qoyulan yük.

O göy üzü- sonsuzluq -

qorxa-qorxa baxdığım.

Bu taxtımda mən sənəm,

qəbul et, etmə məni...!?

Ucalt məni bu taxta,

sonradan istəsən yıx.

Mən səni çağırıram,

ey Tanrım, səni, səni...
fb2epub
Faylları buraya köçürün, bir dəfəyə 5-ə qədər fayl