Bu kitabdan sitatlar: «Ağ diş Povest», Cek London

sakitlik pozuldu. Uzaqdan zəif bir ulartı gəldi. Səs get-gedə
kitabsevər
kitabsevərsitat gətirirkeçən il
Dünyanın bütün canlıları iki yerə bölünürlər: yeyənlər və yeyilənlər. Qanun isə belə deyirdi: ye, yeməsən sənin özünü yeyəcəklər!
Ağ Diş üçün bir qanun əblli idi; zəifləri sıxışdır, güclüyə tabe ol!
həyat – doyunca yemək üçün ehtirasdır, dünya isə səhnədir. Bu səhnədə doymağa can atan adamlar bir-biri ilə mübarizə aparır, vuruşur, bir-birini təqib edirlər. Onlar bir-birləri üçün yemək əldə edir, hətta bir-birini yeyirlər. Səhnədə qanlar tökülür, orada başdan-ayağadək amansızlıq
İtaət öz yerini sevgiyə vermişdi. Məhəbbət Ağ Dişdə elə dərin hisslər yaratmışdı ki, itaət heç vaxt bunu edə bilməzdi. Ağ Diş sevgiyə sevgiylə cavab verirdi. O, Allaha, təmiz, müqəddəs allaha rast gəlmişdi və bu allahın yanında günəşdən işıq udan bitki kimi çiçək açmışdı. Ağ Diş öz hisslərini izhar edə bilmirdi. O, artıq cavan deyildi və bunun üçün çox ğırlaaşmışdı. Uzun müddət tənha gəzməsi onu dözümlü əv qaşqabaqlı eləmişdi. Onun qaraqabaq təbiəti çoxillik təcrübəsinin nəticəsiydi. Hürməyi bacarmırdı və öz sahibini, allahını hürməklə salamlamağı öyrənə bilmirdi. Ağ Diş heç vaxt sahibinin gözünə girməz, özünü şirin salmaq, məhəbbətinin izharı üçün ıatlıb düşməzdi. Heç vaxt sahibinin qabağına yüyürməzdi, bir kənarda durub gözlərdi. Amma həmişə, hər an gözləyirdi. Onun sevgisi lal-kar idi, bu sevgini ürəyində, canında məftunluqla gəzdirirdi. Ağ Dişin səmimi hisslərini yalnız sahibinin hər bir hərəkətini izləyən gözlərindən oxumaq olardı. Skott ona baxıb danışanda Ağ Diş sıxılar, bütün vücudunu çulğamış sevgi hissini ifadə etməyi bacarmazdı.
kitabsevər
kitabsevərsitat gətirirkeçən il
Canavar balası öyrənirdi, onun xırda, zəif beyni düşüncəsiz olsa da, artıq bir neçə qənaətə gəlmişdi: şeylər canlı və cansız olur. Canlılardan gərək qorunasan. Cansızlar həmişə bir yerdə durur. Canlılar hərəkət edir. Onların nə edəcəklərini qabaqcadan bilmək olmur. Canlılardan nə desən gözləmək olar, onlarla ehtiyatlı olmaq lazımdır.
Sükunət qətiyyət adlı qanunu ilə onları əsarət altına almış, şüurlarının ən gizli qatlarına soxularaq elə bil oradan bütün saxtalıqları, yalanları, xudbinlik əlamətlərini üzüm şirəsi kimi sormuşdu. Bu səssiz dünya onların qulağını sanki belə bir fikirlə deşirdi: siz miskin, yazıq adamlarsınız, ölü canlarsınız, toz dənəciklərisiniz, havada hara gəldi uçuşan, təbiətin kor qüvvələrinin əsiri olan mığmığasınız.
Ana dünyada yeganə varlıq idi ki, oğluna gülmürdü.
Çünki həyat o vaxt zirvəyə qalxır ki, bütün qüvvələr qarşıya qoyulan məqsədin həyata keçirilməsinə yönəldilsin. Yalnız bu anlarda həyat həyatlığında qalır.
Dünyanın bütün canlıları iki yerə bölünürlər: yeyənlər və yeyilənlər. Qanun isə belə deyirdi: ye, yeməsən sənin özünü yeyəcəklər!
Yenidən doğulmaq isə çətin idi – gərək öz daxilində bütöv bir dönüş, dəyişiklik edəydi, bütün köhnə adətlərindən, vərdişlərindən əl çəkəydi; indi ondan bu tələb olunurdu. Artıq gənclik illəri arxada qalmışdı. Çeviklik getmişdi, yumşaq dərisi bərkiyib qartımış, dəmir kimi düyünlənmişdi, dartılmırdı, vərdişlər isə həmişəlik özünü aparmaq qaydalarını və tələbatını müəyyən etmişdilər.
İndi hər şey başqa cür idi, yeni Allahın xətrinə o, hər narahatlığa və ağrıya dözürdü. Məsələn, səhərlər yemək axtarmaq əvəzinə, yaxud xəlvət bir guşədə uzanmaq əvəzinə o, Skottun gəlişini gözləyərkən saatlarla soyuq artırmada dayanırdı. Gecə yarıdan keçəndə Skott evə qayıdardı, bu vaxt Ağ Diş qar içində eşilmiş ilıq yuvasından çıxar, sahibini qarşılardı. Bütün bunlar yalnız xoş söz, mehriban nəvazişdən ötrüydü. O, hətta yeməyi unudardı. Yemək yadına da düşməzdi. Onun üçün Allahın yanında olmaq hər şey idi, bütün həyatının mənasıydı. Təki öz allahından xoş söz eşitsin, nəvaziş duysun və onunla birlikdə addımlasın.
Kim bilir, Allahın həqiqi niyyətləri nə vaxt məlum olacaqdı?!
Varlığında, bütün daxilində nəsə bir ehtiyac, tələbat ödənirdi, nəsə, hansı bir boşluqsa dolurdu. Sonra yenə onda instinkt oyandı, ötən günlərin təcrübəsi ona yenə təhlükədən qorunmağı yada saldı. Allahlar kələkbazdı; öz məqsədlərinə çatmaq üçün haı nsyolu seçəcəklərini qabaqcadan bilmək, tapmaq çətindir. Bu belədir!
Allah danışırdı. Onun səsində mərhəmət, nəvaziş vardı. Ağ Diş isə bu hisslərdən uzaq idi. Bu hisslər ona qəribə görünürdü. İnsan nəvazişi onun bütün vücudunu görünməz, bilinməz duyğularla çulğamışdı. O, qəribə bir rahatlıq hiss edirdi.
Smit zalım adam idi. Yalnız qorxaqlar belə amansız olurlar. Bütün bu əzrbələri və kötəkləri adamlardan itaətlə alan Ağ Diş öz hiddət və qəzəbini özündən zəif varlıqların başına tökürdü. Bütün canlılar hakimiyyəti sevir, əlbəttə, içi Göyçək Smit qarışıq.
Smit zalım adam idi. Yalnız qorxaqlar belə amansız olurlar.
Adi bir varlıq xeyirxahlığı və qəddarlığı sadə bir yolla qəbul edir. Xeyirxahlıq odur ki, iztirab vermir, özüylə azadlıq və həzz gətirir.
Xeyirxahlıq yaxşı şeydir. Pislik müsibətdir o, narahatlıq gətirir, iztirab verir, təhlükə törədir. Şüursuz, altıncı hiss üzvünün köməyilə Ağ Diş hiss etmişdi ki, bu adamın içində nəsə bir yamanlıq gizlənib, adamı ölüməl hədələyir və ona nifrət etmək lazımdır.
Gərək Qrey Biver yumşaq və mərhəmətli adam olaydı. Bəlkə o, Ağ Dişdə məhəbbət və mərhəmət hissi oyada bilərdi. Amma belə olmamışdı. Əksinə, həyat Ağ Dişlə sərt rəftar etmişdi. Və o, yırtıcı oldu, azğın bir vəhşiyə dönüb öz həmcinslərinin düşməninə çevrildi.
Şuluqluq salmaq üçün heç ə dböyük əmək tələb olunmurdu.
bookmate icon
Minlərlə kitab – bir abunəlik
Siz kitab deyil, rus dilində ən böyük kitabxanaya çıxış imkanı alırsınız.
fb2epub
Faylları buraya köçürün, bir dəfəyə 5-ə qədər fayl